Kalkulator ciśnienia tętniczego i ciśnienia średniego

Kategorie pochodzą z amerykańskich wytycznych dotyczących nadciśnienia tętniczego, które dzielą wartości na cztery poziomy, od prawidłowego do nadciśnienia 2. stopnia [1]. Nadciśnienie zaczyna się od 130/80 mmHg. Poziom odczytuje się osobno dla każdej z dwóch liczb, a kategorią końcową jest wyższy z nich. Ciśnienie 118/82 mmHg trafia więc do 1. stopnia, choć wartość skurczowa wygląda uspokajająco.

Wytyczne europejskie zachowują starszy próg rozpoznania, 140/90 mmHg [2]. Różnica dotyczy głównie nazewnictwa, ponieważ obie wytyczne wymagają zmiany stylu życia przy wartościach pomiędzy dwoma progami, a cel leczenia w obu schodzi poniżej 130/80 mmHg. U pacjentów z cukrzycą cel pozostaje ten sam, o ile leczenie jest dobrze tolerowane. Między 120 a 129 mmHg skurczowego, przy rozkurczowym poniżej 80, ciśnienie określa się jako podwyższone. Odznaka pod wynikiem ma cztery etykiety: Prawidłowe, Podwyższone, Nadciśnienie 1. stopnia i Nadciśnienie 2. stopnia. Kategoria wchodzi też do oszacowania ryzyka sercowo-naczyniowego, które możesz wykonać kalkulatorem PREVENT.

Średnie ciśnienie tętnicze to przeciętne ciśnienie w tętnicach w ciągu jednego cyklu serca. Nie jest średnią arytmetyczną obu liczb, ponieważ serce spędza więcej czasu w rozkurczu, w porównaniu ze skurczem. Klasyczne przybliżenie dodaje do wartości rozkurczowej jedną trzecią różnicy między obiema wartościami.

Liczba ta liczy się przede wszystkim w szpitalu, gdzie pokazuje, czy ciśnienie perfuzji narządów jest wystarczające. W domu jest raczej liczbą kontekstową. Przybliżenie zakłada serce w spoczynku, a przy wysokiej częstości rytmu zawyża, bo rozkurcz się skraca.

Ciśnienie tętna to różnica między wartością skurczową a rozkurczową. U młodych osób wynosi około 40 mmHg. Z wiekiem duże tętnice sztywnieją, wartość skurczowa rośnie, rozkurczowa pozostaje na miejscu lub nawet spada, a różnica się powiększa.

Gdy wartość skurczowa osiąga 130 mmHg lub więcej, a rozkurczowa pozostaje poniżej 80 mmHg, obraz nazywa się izolowanym nadciśnieniem skurczowym i kalkulator zaznacza go osobno [1]. To najczęstsza postać nadciśnienia po 65. roku życia i podlega leczeniu, nawet jeśli druga liczba wygląda prawidłowo.

Europejskie zalecenia dotyczące pomiaru wymagają pięciu minut odpoczynku, pozycji siedzącej z podpartymi plecami, stóp na podłodze i ramienia podpartego na wysokości serca [3]. Mankiet zakłada się na skórę, nie na ubranie, a jego rozmiar musi pasować do ramienia. Zbyt mały mankiet daje fałszywie wysokie wartości.

Wykonuje się dwa lub trzy pomiary w odstępie minuty, a pierwszy się odrzuca. Bez kawy, palenia i wysiłku w ciągu poprzedzającego pół godziny. Rozpoznania nie stawia się na podstawie jednego pomiaru, lecz średniej z kilku dni.