Υπολογιστής αρτηριακής πίεσης και μέσης πίεσης

Οι κατηγορίες είναι εκείνες της αμερικανικής κατευθυντήριας οδηγίας για την αρτηριακή υπέρταση, που χωρίζει τις τιμές σε τέσσερις βαθμίδες, από τη φυσιολογική έως την υπέρταση σταδίου 2 [1]. Η υπέρταση αρχίζει από τα 130/80 mmHg. Η βαθμίδα διαβάζεται χωριστά σε καθέναν από τους δύο αριθμούς, και η τελική κατηγορία είναι η υψηλότερη από τις δύο. Μια πίεση 118/82 mmHg πέφτει έτσι στο στάδιο 1, ακόμη κι αν η συστολική φαίνεται καθησυχαστική.

Η ευρωπαϊκή οδηγία κρατά το παλαιότερο διαγνωστικό όριο, των 140/90 mmHg [2]. Η διαφορά αφορά κυρίως την ονομασία, επειδή και οι δύο οδηγίες ζητούν αλλαγή του τρόπου ζωής στις τιμές ανάμεσα στα δύο όρια, και ο στόχος της θεραπείας κατεβαίνει κάτω από τα 130/80 mmHg και στις δύο. Στους ασθενείς με διαβήτη ο στόχος παραμένει ο ίδιος, αν η θεραπεία είναι καλά ανεκτή. Μεταξύ 120 και 129 mmHg συστολικής, με τη διαστολική κάτω από 80, η πίεση χαρακτηρίζεται αυξημένη. Το σήμα κάτω από το αποτέλεσμα έχει τέσσερις ετικέτες: Φυσιολογική, Αυξημένη, Υπέρταση σταδίου 1 και Υπέρταση σταδίου 2. Η κατηγορία μπαίνει και στην εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου, που μπορείς να κάνεις με τον υπολογιστή PREVENT.

Η μέση αρτηριακή πίεση είναι η μέση πίεση στις αρτηρίες κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού κύκλου. Δεν είναι ο αριθμητικός μέσος όρος των δύο αριθμών, γιατί η καρδιά περνά περισσότερο χρόνο στη διαστολή, σε σύγκριση με τη συστολή. Η κλασική προσέγγιση προσθέτει στη διαστολική το ένα τρίτο της διαφοράς ανάμεσα στις δύο τιμές.

Ο αριθμός μετράει κυρίως στο νοσοκομείο, όπου δείχνει αν η πίεση αιμάτωσης των οργάνων επαρκεί. Στο σπίτι είναι μάλλον αριθμός πλαισίου. Η προσέγγιση προϋποθέτει καρδιά σε ηρεμία, και σε υψηλές καρδιακές συχνότητες υπερεκτιμά, γιατί η διαστολή συντομεύει.

Η πίεση παλμού είναι η διαφορά ανάμεσα στη συστολική και τη διαστολική. Στους νέους κυμαίνεται γύρω στα 40 mmHg. Με την ηλικία οι μεγάλες αρτηρίες γίνονται πιο άκαμπτες, η συστολική ανεβαίνει, η διαστολική μένει στη θέση της ή και κατεβαίνει, και η διαφορά μεγαλώνει.

Όταν η συστολική φτάνει τα 130 mmHg ή περισσότερο και η διαστολική μένει κάτω από 80 mmHg, το πρότυπο ονομάζεται μεμονωμένη συστολική υπέρταση, και ο υπολογιστής το επισημαίνει χωριστά [1]. Είναι η συχνότερη μορφή υπέρτασης μετά τα 65 και αντιμετωπίζεται, ακόμη κι αν ο δεύτερος αριθμός φαίνεται φυσιολογικός.

Οι ευρωπαϊκές συστάσεις μέτρησης ζητούν πέντε λεπτά ηρεμίας, καθιστή στάση με τη πλάτη στηριγμένη, τα πόδια στο πάτωμα και το χέρι στηριγμένο στο ύψος της καρδιάς [3]. Η περιχειρίδα μπαίνει στο δέρμα, όχι πάνω από τα ρούχα, και το μέγεθός της πρέπει να ταιριάζει στο μπράτσο. Μια πολύ μικρή περιχειρίδα δίνει ψευδώς υψηλές τιμές.

Γίνονται δύο ή τρεις μετρήσεις με ένα λεπτό απόσταση, και η πρώτη πετιέται. Χωρίς καφέ, κάπνισμα ή άσκηση το προηγούμενο μισάωρο. Η διάγνωση δεν τίθεται με μία μέτρηση, αλλά με τον μέσο όρο αρκετών ημερών.