Υπολογιστής GRI (δείκτη γλυκαιμικού κινδύνου) από τα δεδομένα του αισθητήρα γλυκόζης

Ο δείκτης γλυκαιμικού κινδύνου (GRI) είναι μια βαθμολογία από 0 έως 100 που δείχνει πόσο καλά ρυθμίζεται η γλυκαιμία, λαμβάνοντας υπόψη τις υπογλυκαιμίες και τις υπεργλυκαιμίες [2] [3]. Όσο χαμηλότερη είναι η βαθμολογία, τόσο καλύτερη είναι η γλυκαιμική ρύθμιση [3]. Ο δείκτης υπολογίζεται από τις τιμές που έστειλε ο αισθητήρας τουλάχιστον τις τελευταίες 14 ημέρες [3].

Ένας μόνο αριθμός παρακολουθείται πιο εύκολα από αναφορά σε αναφορά σε σύγκριση με πολλά ποσοστά [2]. Η βαθμολογία συνδυάζει τον χρόνο σε κάθε εύρος γλυκαιμίας, με βάρος που καθόρισαν ειδικοί στον διαβήτη [2]. Σε παιδιά και εφήβους με διαβήτη τύπου 1, η υψηλότερη βαθμολογία συνδέεται με υψηλότερη HbA1c, και τους επόμενους μήνες [4]. Σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 1, η υψηλότερη βαθμολογία συνδέεται με χειρότερη ποιότητα ζωής και περισσότερο άγχος σχετικό με τον διαβήτη [5].

Η υπογλυκαιμία μετρά στη βαθμολογία περισσότερο από την υπεργλυκαιμία [2]. Γλυκαιμία κάτω από 54 mg/dL (3,0 mmol/L) σημαίνει υπογλυκαιμία που πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως, επειδή από αυτό το όριο αρχίζουν να εμφανίζονται τα συμπτώματα της έλλειψης γλυκόζης στον εγκέφαλο [1]. Σε καθένα από τα δύο μέρη της βαθμολογίας, οι τιμές μακριά από τον στόχο μετρούν περισσότερο από τις τιμές κοντά στον στόχο [2].

Ο υπολογισμός πολλαπλασιάζει τον χρόνο σε κάθε εύρος, ως ποσοστό, με το βάρος του εύρους και προσθέτει τα αποτελέσματα [2]. Το μεγαλύτερο βάρος έχει ο χρόνος κάτω από 54 mg/dL (3,0 mmol/L) και το μικρότερο ο χρόνος μεταξύ 181 και 250 mg/dL (10,1–13,9 mmol/L) [2]. Μία ποσοστιαία μονάδα χρόνου στο πρώτο εύρος αυξάνει τη βαθμολογία σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερο από μία ποσοστιαία μονάδα στο δεύτερο [2]. Η μέγιστη βαθμολογία είναι 100, ακόμη κι αν το αποτέλεσμα του υπολογισμού ξεπερνά αυτή την τιμή [2].

Οι ζώνες χωρίζουν τη βαθμολογία σε πέντε ίσα σκαλοπάτια, από την A, την καλύτερη γλυκαιμική ρύθμιση, έως την E, τη χειρότερη [2]. Η ζώνη A περιλαμβάνει τις βαθμολογίες 0–20, η ζώνη B 21–40, η ζώνη C 41–60, η ζώνη D 61–80 και η ζώνη E 81–100 [2]. Αν ο χρόνος σου σε κάθε εύρος είναι ακριβώς στο όριο των στόχων που συνιστώνται για τους περισσότερους ενήλικες, η βαθμολογία είναι γύρω στο 34, στη ζώνη B [1] [2]. Μια βαθμολογία στη ζώνη B δεν σημαίνει επομένως κακή γλυκαιμική ρύθμιση.

Ο υπολογιστής σού δείχνει επίσης πόσο από τη βαθμολογία προέρχεται από υπογλυκαιμίες και πόσο από υπεργλυκαιμίες [2]. Αν ο χρόνος κάτω από 70 mg/dL (3,9 mmol/L) ξεπερνά τον στόχο σου, πρέπει να ενημερώσεις την ιατρική ομάδα χωρίς να περιμένεις την επόμενη επίσκεψη. Αυτό ισχύει ακόμη κι αν η βαθμολογία προέρχεται κυρίως από υπεργλυκαιμίες [1]. Σε παιδιά με διαβήτη τύπου 1, ένα σύστημα αυτοματοποιημένης χορήγησης ινσουλίνης (AID) μπορεί να μειώσει τον χρόνο σε υπογλυκαιμία και σε υπεργλυκαιμία [6].

Τα δεδομένα πρέπει να ληφθούν από την αναφορά του αισθητήρα για τουλάχιστον τις τελευταίες 14 ημέρες, συνήθως το προφίλ γλυκόζης καθημερινής ζωής (AGP) [1] [3]. Η αναφορά είναι αξιόπιστη αν ο αισθητήρας λειτουργούσε τουλάχιστον το 70% αυτής της περιόδου [1]. Από αυτήν πρέπει να αντιγράψεις τον χρόνο στα τέσσερα εύρη εκτός στόχου, δύο κάτω από 70 mg/dL (3,9 mmol/L) και δύο πάνω από 180 mg/dL (10,0 mmol/L).

Ορισμένες εφαρμογές δείχνουν μόνο τον συνολικό χρόνο κάτω από 70 mg/dL (3,9 mmol/L) ή πάνω από 180 mg/dL (10,0 mmol/L). Σε αυτή την περίπτωση, ο χρόνος κάτω από 54 mg/dL (3,0 mmol/L) αφαιρείται από το πρώτο σύνολο. Ο χρόνος πάνω από 250 mg/dL (13,9 mmol/L) αφαιρείται από το δεύτερο. Η βαθμολογία αναπτύχθηκε και συνιστάται για ασθενείς που λαμβάνουν ινσουλίνη [2] [3]. Σε ασθενείς χωρίς θεραπεία με ινσουλίνη, η χρησιμότητά της δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί [3].