Vücut yağ oranı hesaplayıcı

Hesaplayıcı, ağırlığınızın yüzde kaçının yağ olduğunu birkaç çevre ölçüsü ve boy ile tahmin eder. Yöntem Hodgdon-Beckett formülüne dayanır. Erkeklerde boyun ve bel kullanılır, kadınlarda buna kalça eklenir, çünkü yağ orada farklı birikir.

Sonuç bir tahmindir, ölçüm değildir. Hidrostatik tartım gibi referans yöntemlerle karşılaştırıldığında formül birkaç yüzde puan şaşabilir ve yüksek değerlerde hata büyür [1]. Sayı yine de bir başlangıç noktası ve zaman içindeki gidiş olarak yararlıdır (aynı mezurayla). Rozet bu beş aralığı üçe toplar. Erkeklerde %6, kadınlarda %14 altında Düşük aralık yazar, yani yalnızca temel yağ. Oradan erkeklerde %25, kadınlarda %32 değerine kadar Referans aralığı yazar, bunların üzerinde ise Obezite aralığı.

Esnek bir terzi mezurası ile bir aynaya ihtiyacınız var. Mezurayı yatay tutun, deriye değecek biçimde, ama sıkmadan. Sabah, yemekten önce ölçün, sonra sayıları not edin ki birkaç ay sonra karşılaştırabilesiniz.

• boyun — ademelmasının hemen altından, mezura hafifçe öne eğik olacak biçimde;
• bel — erkeklerde göbek deliği hizasından, kadınlarda en dar noktadan;
• kalça — kadınlarda, kalçaların üzerinden, en geniş noktadan;
• boy — çıplak ayakla, sırt duvara dayalı.

İki kez ölçün ve ortalamasını kullanın. Normal nefes alın ve ölçüm sırasında karnınızı içeri çekmeyin, yoksa sayı olduğundan daha iyi çıkar.

Referans değerler erkeklerle kadınlarda farklıdır, çünkü kadın vücudunun daha fazla temel yağa ihtiyacı vardır. Yaygın kullanılan aralıklar şunlardır:

• temel yağ — erkeklerde %2–5, kadınlarda %10–13;
• atletik aralık — erkeklerde %6–13, kadınlarda %14–20;
• iyi aralık — erkeklerde %14–17, kadınlarda %21–24;
• kabul edilebilir aralık — erkeklerde %18–24, kadınlarda %25–31;
• obezite aralığı — erkeklerde %25 ve üzeri, kadınlarda %32 ve üzeri.

Sonucun altındaki renkli rozet bu basamakları üçe toplar, kolay okunsun diye. Temel yağın altında vücut, hormonlar ve ısı için gereken yedeğe artık sahip olmaz, bu yüzden aşırı düşük bir oran iyi bir sonuç değildir.

En çok önemli olan yağın toplam miktarı değil, bulunduğu yerdir. Karın organlarının çevresindeki yağ, yağ asitlerini ve iltihap yapıcı maddeleri doğrudan karaciğere salar. Bu da insülin direncini, uyluktaki deri altı yağıyla karşılaştırıldığında çok daha güçlü artırır.

Bu yüzden bel ölçüsü bazen tartıyla karşılaştırıldığında daha çok şey söyler. Aynı beden kitle indeksi değerine sahip iki kişinin riski, yağlarının ne kadarının karında olduğuna göre çok farklı olabilir. Kilo kaybı önce karın yağını azaltır, bu yüzden kan şekeri üzerindeki yarar erken görülür.