Hipoglisemiyi önlemek için insülin dozlarının ayarlanması

Bu, hipoglisemi atağının ortaya çıktığı saate bağlıdır. Fazla yüksek bir bazal insülin dozu gece, sabah aç karnına ve bazen öğünler arasında hipoglisemi riskini artırır. Fazla yüksek bir öğün dozu, yemekten iki veya üç saat sonra hipoglisemiye neden olur [1].

Tekrarlanan düzeltmeler üçüncü nedendir ve gözden kaçırılması en kolay olanıdır. Düzeltme dozları üst üste eklenir ve toplam etkileri bazen daha geç ortaya çıkar [2]. Hipogliseminin ortaya çıktığı saat, değiştirilmesi gereken doz hakkındaki en iyi ipucudur.

Düşündürücü bir örüntüden. Kan şekeri gece veya bir öğünden üç saat sonra, açık bir neden olmadan düşer. Hipoglisemiye girmemek için yemek yeme ihtiyacı duyarsınız ve bir öğünü atlarsanız kan şekeri kendiliğinden durmadan düşer.

Kontrol, hekiminizle birlikte, gözetim altında bir açlık dönemiyle veya sensör raporlarının dikkatle okunmasıyla yapılır [3]. Doğru bir bazal insülin dozu, yemek yemediğinizde ve fiziksel efor yapmadığınızda, uykuda da kan şekerini neredeyse düz tutar [1]. Çizgi sürekli düşüyorsa bazal insülin dozu fazla yüksek olabilir.

Önceki bir uygulamadan kalan ve etkisini sürdüren insülin miktarıdır. Hızlı etkili bir insülin analoğu genellikle üç ila beş saat etki eder ve etkisinin zirvesi ilk iki saat içindedir [4]. Pompalar ve birçok uygulama, doğru ayarlanmışlarsa bu miktarı gösterebilir [5].

Bir düzeltme düşündüğünüzde bu çok yararlı bir sayıdır. Etkin insülin yüksekse yeni bir düzeltmenin onun üzerine ekleneceğini unutmayın. Onu göz ardı etmek, nedensiz görünen birçok hipoglisemiyi açıklayabilir [5].

Etkileri üst üste biner (aşağıdaki şekle bakın). Her düzeltme birkaç saat etki eder. Kan şekeri üzerindeki etkisi bazen yavaş görülür ve küçük bir doz insülin daha yapma isteği doğar. Sonunda vücutta, o andaki gerçek ihtiyaca göre 2–3 kat daha fazla insülin birikebilir.

Sonuç genellikle birkaç saat sonra, kan şekerinin hızlı ve durdurulması zor bir düşüşü şeklinde ortaya çıkar [2]. Pratik güvenlik kuralı, bir sonraki düzeltmeyi yapmadan önce bir düzeltmenin neredeyse tam etkisini beklemektir. Otomatik insülin dozlama sistemleri bu hesabı kendileri yapar ve bu, hipoglisemiye karşı sağladıkları korumanın bir kısmını açıklar [6].

Evet. Bu oran, bir ünite insülinin kaç gram karbonhidratı karşıladığını size söyler. Kullandığınız değer öğün için fazla insülin veriyorsa, kan şekeri yemekten iki veya üç saat sonra düşer [1].

Örüntü kolayca tanınır, çünkü aynı öğünde, tekrar tekrar ortaya çıkar. Oran sabah ve akşam farklı olabilir ve zamanla, özellikle çocuklarda ve ergenlerde değişir [7]. Oranın değiştirilmesi, birkaç günlük gözleme dayanarak hekiminizle birlikte yapılır [8].

Evet. Duyarlılık faktörü, bir ünite insülinin kan şekerini ne kadar düşürdüğünü gösterir. Kullandığınız değer gerçek değerden düşükse, her düzeltme fazla insülin içerecektir [9].

Etki öğünlerden sonra değil, düzeltmelerden sonra görülür. İnsülin duyarlılığı vücut ağırlığı, fiziksel aktivite ve yaşla değişir [7] [8]. Bu nedenle bu sayı, öğünler için kullanılan karbonhidrat/insülin oranı gibi düzenli olarak yeniden kontrol edilir.

Evet, hem de çoğu hastanın sandığından daha fazla. Emilim karından en hızlı, koldan daha yavaş, uyluk ve kalçadan ise en yavaştır. Yanlışlıkla kasa yapılan bir enjeksiyon çok daha hızlı emilir ve hipoglisemi riskini artırır [10].

İkinci sorun, hep aynı noktaya enjeksiyon yaptığınız yerlerde oluşan, yağ dokusuyla kalınlaşmış bölgelerdir. Lipohipertrofi şişliklerinden emilim öngörülemez, bazen çok yavaş, bazen ani olur [11]. Bu şişlikler, her gün insülin kullanan hastaların neredeyse üçte ikisinde görülür [12]. Açıklanamayan hipoglisemiler, lipohipertrofi şişlikleri olanlarda çok daha sıktır [13].

Birkaç basit önlem sizi korur:

• Enjeksiyon bölgelerinin doğru rotasyonu, en güçlü koruyucu faktördür [12].
• Her enjeksiyonda yeni bir iğne, çünkü aynı iğneyi tekrar kullanmak da riski artırır [12].
• Kasa enjeksiyon olasılığını azaltan 4 mm uzunluğunda kısa iğneler [11].
• Enjeksiyon bölgelerinin kontrollerde, en az yılda bir kez muayene edilmesi [11].

Bilgileri toplar ve hekiminizle konuşursunuz. Bir örüntü, aynı saatte, açık geçici bir nedeni olmayan en az 2–3 benzer gün demektir. Saati, değeri, önceki öğünü ve o günkü fiziksel eforu not edin [14].

Örüntülerin neredeyse her zaman basit bir çözümü vardır, bu durumda muhtemelen o zaman aralığında etki eden dozun biraz azaltılması [15]. Değişiklik tek adımda yapılır ve birkaç gün izlenir. Aynı anda birkaç dozu değiştirmek, sonucu anlamayı olanaksız kılar.

Sizi izleyen hekim, sizinle birlikte. Hekiminiz dozları, tedavi şemasını ve kontroller arasında kendi başınıza uygulayabileceğiniz ayarlama kurallarını belirler [11]. Bu kuralların yazılı, size özel ve açık durumlara bağlı olması iyi olur.

Evrensel bir istisna vardır, o da kan şekerinin düştüğü an. Bu durumda hemen hızlı emilen karbonhidrat alırsınız [14]. Bir dozun kalıcı olarak ayarlanması ise tıbbi bir karar olarak kalır, çünkü kendi başınıza yaptığınız bir değişiklik bir saati düzeltip günün geri kalanını bozabilir.

Bu karar hekiminizle birlikte verilir. Uygulamada sık kullanılan büyüklük, ilgili dozun yaklaşık %10–20 kadar küçük bir azaltılmasıdır. Yalnızca tek bir insülin dozu değiştirilir, genellikle atağın saatine karşılık gelen doz. Her ayarlamadan sonra etkisini birkaç gün izleyin, ardından bir sonraki adım olabildiğince doğru olsun diye sonucu hekiminizle konuşun.

Hafif ve tek bir atakta önce nedeni önemlidir [11]. Neden açıksa, örneğin alışılmadık bir fiziksel efor, genellikle dozu değiştirmeye gerek yoktur. Tekrarlayan bir örüntü ise dikkatli bir değerlendirme gerektirir. Tek bir 2. veya 3. düzey atak, tedavi planının yeniden değerlendirilmesi için yeterlidir [14].