Sensory glukozy w czasie rzeczywistym i ze skanowaniem

Sensor czasu rzeczywistego to sensor, który pokazuje szacowaną glukozę automatycznie i bez przerwy, bez żadnych czynności z Twojej strony. Wartość pojawia się sama na telefonie albo na osobnym czytniku i odświeża się samoczynnie co 1–5 minut. Dzięki temu zawsze masz pod ręką bieżące oszacowanie glukozy, bez żadnego wysiłku.

Ten rodzaj sensora może ostrzegać alarmami, gdy glukoza rośnie za bardzo albo spada za nisko, bo dane docierają do aplikacji automatycznie. Alarmy to główna przewaga sensora czasu rzeczywistego nad sensorem ze skanowaniem, choć część nowszych modeli tego drugiego rodzaju również ma alarmy. W praktyce alarmy pomagają w porę zareagować na skrajne wartości glukozy [1].

Sensor ze skanowaniem mierzy glukozę przez cały czas, ale nie pokazuje wartości automatycznie. Żeby zobaczyć szacowaną glukozę, musisz samodzielnie zeskanować sensor czytnikiem albo telefonem. Innymi słowy, informacja istnieje, ale widzisz ją dopiero wtedy, gdy poprosisz o nią skanem [2]. Sensor ze skanowaniem został w międzyczasie zastąpiony przez sensor działający w czasie rzeczywistym [3]. Jeśli nadal używasz takiego modelu, poniższe odpowiedzi pozostają aktualne. W cukrzycy typu 1 odpowiedni jest jednak sensor działający w czasie rzeczywistym, z alarmami [3].

Tłumaczy to sama nazwa: dane odczytuje się „z przerwami”, czyli tylko od czasu do czasu, kiedy zdecydujesz. Między dwoma skanami sensor dalej mierzy i zapisuje wartości w pamięci, ale pojawiają się one na ekranie dopiero po wykonaniu skanu. Ten sposób przekazywania zmierzonych danych odróżnia sensor ze skanowaniem od sensora czasu rzeczywistego [4]. Część nowszych modeli ze skanowaniem wysyła jednak wartości do telefonu automatycznie, tak jak sensor czasu rzeczywistego, jak pokazuje rycina poniżej [4].

Przy sensorze ze skanowaniem szacowana glukoza nie pojawia się na ekranie sama; poznajesz ją, gdy zeskanujesz sensor. W chwili skanowania otrzymujesz bieżącą wartość, podaną w mg/dl albo w mmol/l (zależnie od ustawienia). W ten sposób to Ty decydujesz, kiedy chcesz zobaczyć szacowaną glukozę, stosownie do potrzeb danego dnia [2].

Razem z wartością z danej chwili skan pokazuje też strzałkę, która mówi, czy glukoza rośnie, spada, czy utrzymuje się na stałym poziomie. Jednocześnie widzisz wykres wartości z ostatnich godzin. Jeden skan mówi więc nie tylko, jaka jest glukoza teraz, ale też jak zmieniała się wcześniej i dokąd zmierza [6]. Jeśli strzałka pokazuje szybki spadek glukozy albo masz objawy, potwierdź wartość glukometrem; poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l) przyjmij 15 g szybko wchłanianych węglowodanów i sprawdź ponownie po 15 minutach.

Skanowanie takiego sensora jest proste i szybkie. Zbliżasz czytnik albo telefon na kilka centymetrów do sensora, a ten przekazuje dane bezprzewodowo, w niecałą sekundę, dzięki technologii NFC (łączności na bardzo krótkim dystansie, rzędu kilku centymetrów). Nie trzeba mocno naciskać ani dotykać sensora; wystarczy zbliżyć urządzenie [7].

Praktyczną zaletą jest to, że skanowanie działa również przez cienką odzież, więc możesz je wykonać dyskretnie, bez odsłaniania ramienia [7]. Sensor możesz skanować, ile chcesz, zupełnie bez ograniczeń, w dzień i w nocy, zawsze gdy chcesz sprawdzić glukozę [2].

Jeśli zapomnisz zeskanować, sensor się nie psuje i przez cały czas mierzy glukozę. Problem w tym, że sensor przechowuje wartości tylko z ostatnich godzin. Gdy między dwoma skanami minie zbyt dużo czasu, najstarsze wartości są kasowane, by zrobić miejsce nowym. Na wykresie zostanie wtedy luka za ten okres [2].

W praktyce nie tracisz sensora, tylko informację o szacowanej glukozie z tego okresu, którego nie zeskanowano i którego pamięć już nie obejmuje. Dlatego, żeby mieć pełny obraz całej doby, warto skanować sensor regularnie. W ten sposób masz pewność, że nie umykają Ci ważne dane o tym, jak zmieniała się glukoza [7].

Sensor ze skanowaniem może przechować w pamięci wartości glukozy z około ostatnich 8 godzin. Oznacza to, że skan pokazuje nie tylko glukozę z danej chwili, ale też przebieg z poprzedniego okresu. Zapis ten nie ma przerw, o ile skanowano co najmniej raz na 8 godzin [2].

Żeby mieć pełny zapis całej doby, trzeba skanować sensor co najmniej raz na 8 godzin, czyli przynajmniej trzy razy dziennie. Im częściej skanujesz, tym lepiej, bo masz pewność, że żadne dane nie przepadną. Ważne, by między dwoma skanami nie minęło więcej niż 8 godzin, tak by w danych nie zostały luki [2].